بسم الله الرحمن الرحیم

خلا صه ازموعظه دینی قبل از نماز جمعه مسجد جامع اویس قرنی (رح )دوم ذی الحجه1427 برابر به اول جدی 1385

فضایل دهه ذی الحجه ،قربانی ورخصتی های زمستانی

الحمد لله، الذي أرسل رسوله بالهدى ودين الحق ليظهره على الدين كله ولو كره المشركون. واشهد ألا اله إلا الله وحده لا شريك له يعلم ما كان وما يكون. وما تسرون وما تعلنون.واشهد أن محمدا عبده ورسوله الصادق المأمون، صلى الله عليه وعلى آله وأصحابه الذين كانوا يهدون بالحق وبه يعدلون. وسلم تسليما كثيرا إلى يوم يبعثون.أيها المسلمون: يقول الله عز وجل في كتاب العزيز: سبحانه وتعالى أَوَلَمْ نُعَمِّرْكُمْ مَا يَتَذَكَّرُ فِيهِ مَنْ تَذَكَّرَ وَجَاءَكُمْ النَّذِيرُ فَذُوقُوا فَمَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ نَصِيرٍ [فاطر:37].عن أَنَسٍ رضي الله عنه : ((ضَحَّى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِكَبْشَيْنِ أَمْلَحَيْنِ أَقْرَنَيْنِ ذَبَحَهُمَا بِيَدِهِ وَسَمَّى وَكَبَّرَ وَوَضَعَ رِجْلَهُ عَلَى صِفَاحِهِمَا )) عن معاذ بن جبل الذي رواه الطبراني في المعجم الكبير والبزار في مسنده، وهو صحيح بشواهده، أن النبي قال: ((لا تزول قدما عبد يوم القيامة حتى يسأل عن أربع خصال: عن عمره فيم أفناه؟ وعن شبابه فيم أبلاه؟ وعن ماله من أين اكتسبه؟ وفيم أنفقه؟ وعن علمه ماذا عمل فيه؟)).

برادرن وخواهران عزيز خود وشما را توصيه به تقوی الهی می نما يم

خدارا سپاس گزاریم که در دومین روز از ماه  ذی الحجه که دهه اول آن از ایام بافضیلت سال است توفیق اجتماع مان را در خانه خویش داد. حضرت ابن عمر رضی الله عنهما روایت می نماید که رسول معظم اسلام فرمودند: ((ما من أيام أعظم ولا أحب إليه العمل فيهن عند الله من هذه الأيام العشر فأكثروا فيهن من التهليل والتكبير والتحميد)) عمل صالح در هیچ روزی مثل ایام ذی الحجه  دارای ثواب وپاداش نیست پس درین ایام تهلیل{ لااله الا الله} وتکبیر{الله اکبر} وتحمید{ الحمد لله} زیاد بگویید.وچون درهفته گذشته پیرامون فضایل ای دهه مطالبی یاداوریی گردید درین جمعه مکراا یا د آوری نمی نمایم و فقط تذکر میدهم که ایام الله است توجه بیشتر به انجام اعمال صالحه نماز ،روزه ،زکات صه رحم ، وتوجه به حال فقراء ومستمندان داشته باشید که رسول اله بر انجام اعمل صلح تأکید فروان دارند. حضرت ابن عباس – رضي الله عنهما – از حضرت نبی کريم صلى الله عليه وسلم روايت می نمايد که فرمودند : ((ما مِنْ أَيَّامٍ الْعَمَلُ الصَّالِحُ فِيهَا أَحَبُّ إِلَى اللَّهِ مِنْ هَذِهِ الْأَيَّامِ يَعْنِي أَيَّامَ الْعَشْرِ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَلَا الْجِهَادُ فِي سَبِيلِ اللَّه؟!ِ قَالَ: وَلَا الْجِهَادُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ !!إِلَّا رَجُلٌ خَرَجَ بِنَفْسِهِ وَمَالِهِ فَلَمْ يَرْجِعْ مِنْ ذَلِكَ بِشَيْءٍ )) .

أخرجه البخاري وأحمد وأبو داود واللفظ له والترمذي وابن ماجة. انجام عمل صالح درهيج روزي باندازه اين ايام يعني دهه ذي الحجه نزد الله محبوب نيست  سوال نمودند: يا رسول الله ونه جهاد در راه خدا ؟ فرمودند نه جهاد در راه خدا مگر كسي كه با جان ومالش خارج شود وباز نگردد. ودیگر ازجمله اعمال بسیار شایسته ونیک در روز دهم این دهه قربانی است  که مطالبی را مختصرا به عر ض می رسانم. أضحیه یا قربانی عبارت ازذبح گوسفند ، گاو ویا شتر برای رضای الله جل جلاله در ایام عید قربان می باشد. ودر سال دوم هجرت مانند زکات ، روزه و نماز عیدین مشروع گردید ه است . زیرا الله جل جلاله در آیه دوم سوره کوثر می فرماید: {پس برای پروردگارت نماز بخوان وقربانی نما}. ورسول معظم اسلام صلی الله علیه وسلم در حدیثی که امام ترمذی وابن ماجه به روایت سیدتنا عایشه صدیقه رضی الله عنها نقل می نماید ، می فرمایند :{ در روز عید قربان هیچ عمل فرزند آدم نزد الله جل جلاله محبوب تر از ریختاندن خون قربانی نیست ، بدرستیکه آن حیوان ذبح شده در روز قیامت – برای ازدیاد وزن اعمال قربانی کننده – با شاخها ، مویهاوسمها خود می آید ، وخون ریخاتانده شده آن قبل از رسیدن به زمین مورد قبول الله جل جلاله قرارمی گیرد،پس خود را با قربانی نمودن خوشحال گردانید .}امام بخاری وامام مسلم رحمهما الله به روایت حضرت انس رضی الله نقل می نمایند : ((ضَحَّى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِكَبْشَيْنِ أَمْلَحَيْنِ أَقْرَنَيْنِ ذَبَحَهُمَا بِيَدِهِ وَسَمَّى وَكَبَّرَ وَوَضَعَ رِجْلَهُ عَلَى صِفَاحِهِمَا )) {دو رأس قوچ سیاه وسفید وشاخ دار را ، به دست مبا رک  ذبح نمودند- ودر وقت ذبح – بسم الله الله اکبر گفته وپای مبارک خودرا بربالای روی گوسفند نهاده بودند}.ودر حد یثی که ابن ماجه واحمد از ابوهریره رضی الله عنه روایت کرده اند. رسول کریم صلی الله علبه وسلم فرمودند: {کسی که استطاعت به قربانی دارد وقربانی نمی نماید به عیدگاه ما نزدیک نگردد }. وحکمت در قربانی شکر گزاری به نعمات مختلف الهی، اقتدا به سید نا ابراهیم خلیل علیه السلام ،شکر بقای زندگی ، گفاره گناهان، کمک به فقراء و مساکین ، صله رحم ، وآمادگی برمهمانی های ایام عید و توسع به اعضای فامیل است . ومستحب است کسیکه اراده قربانی را دارد از اول ماه ذی الحجه موی وناخن خود را نگرفته تااینکه قربانی خود را ذبح نماید.

 حکم قربانی : برای شخص مقیم و مستطیع (مالک نصابی از نصاب های  زکات در صبح عید)در سال یک مر تبه واجب است.

شروط مکلف به قربانی :  مسلمان، آزاد ، بالغ ، عاقل ، مقیم و استطاعت( ماللک نصاب زکات در صبح عید) می باشد.

نوع  و سن حیوان :گوسفند، گاو وشتر که گوسفندشامل هر دوجنس میشینه وبزینه وگاو شامل گاو میش را نیزمیشود . وگوسفند سن یک سال ، گاو دوسال و شتر پنج سال راباید تمام کرده باشد. مگر بره ای که سن شش ماه را تمام نموده ، که در بین گوسفندان یکساله( شیشکها) رها باشد از آنها فرق نشود، رواست. گوسفند فقط برای یک نفر ودرگاو وشتر ازیک تا هفت نفر می توانند باهم شریک شوند وقربانی نمایند بشرطیکه نیت همه شرکاء رضای الله  وقربانی باشد. واز هفت نفر بیشتر روا نبوده وقربانی صحت پیدا نمی کند.

ا و صاف ا ضحیه: از عیوب آشکارای ما نند کوری ، لنگی، مریضی وقطع اعضای بدن مانند گوش ، شاخ ، دم ، دمبه وقطع مایه و... ولاغری که سبب پوکی استخوان گردیده باشد ، باید سالم باشد و هر چه سالمتر و چاق تر باشد ثواب بیشتر دارد. وقربانی حیوان که عیب  جزیی داردکه مانع قربانی هم نمی گردد ، خالی از کراهیت نیست.

 زمان قربانی : درروز اول بعد ازادای نماز عیدقربان ، روزدوم ، روز سوم تاقبل از غروب خورشید وشبهای دوم وسوم عید می باشد . البته در شب خالی ازکراهیت نیست زیرا فقرا اطلا ع نخواهند یافت.

افضلیت: اگر قیمت گوسفند وسهمیه از شتر ویاگاو از نظر قیمت باهم مساوی باشد ، آنکه گوشت آن  بهتر، افضل و در غیر این صورت هر آنچه گوشت آن بیشتر شود بر تری دارد.

ذ بح : مستحب است که قربانی کننده اگر سر بریدن را می داند خودش اضحیه خود را ذبح نماید ودرغیر آن وکیل انتخاب نماید .

توزیع گوشت : مستحب است که سه قسمت شده بخشی برای خود وسهمی صدقه برای فقراء وقسمتی هم با دوستان صرف شود.

پست قربا نی : در صورت پوست نمودن به قیمت آن وسیله خیریه تهیه شود . وبهترین کار، آماده نمودن کتاب و سایل پخش ونشر دعوت اسلامی د ربخش های فرهنگی ومراکز دینی مثل مساجد خواهد بود تا همه مؤمنین ازآن بهره مند شوند.

   وموضوع دیگر توجه نمودن به ایام رخصتی های زمستانی است که باید متوجه باشیم اوقات فرزندان مان بیهوده مصرف نشود در رمسیر شگوفیی اندیشه های ناب شان وازدیادمعلومات دینی شان صرف شود وهم از جوان برومند وعزیر می خواهم وتوصیه برای شان دارن که وقتی که با رزش تر از همه چیز است قدر ش را بدانند چون باید پاسخ گوی آن در میدان محشر باشند .زیرا رسول الله لی الله علیه وسلم می فرمایند: ((لا تزول قدما عبد يوم القيامة حتى يسأل عن أربع خصال: عن عمره فيم أفناه؟ وعن شبابه فيم أبلاه؟ وعن ماله من أين اكتسبه؟ وفيم أنفقه؟ وعن علمه ماذا عمل فيه؟)). در روز قیامت بنده گام برداشته نمی تواند تا این که از وی جهار چیز سوال کرده نشود 1- که عمر خود را در چه را ه صرف نموده .2- جوانی خود را در چه چیز به پیری رسانیده .3- ومال خود را از کجا کسب نموده ودر چه راهی مصرف نموده باشد.4-وبا علم خودچه عمل نموده است. لذا ازعمر وجوانی ما ازما پرسیده می شود وباید پاسخگوی باشیم چه خوب است که از حالا بفکر آن روز باشیم زیرا در آنروز پشیمانی سود ندارد وخدا جل جلاله  درجواب کفار که در آتش حهنم می سوزند ودر خواست باز گشت به دنیا بر انجام اعمال صالحه می نمایند ،می فرماید : ((أَوَلَمْ نُعَمِّرْكُمْ مَا يَتَذَكَّرُ فِيهِ مَنْ تَذَكَّرَ وَجَاءَكُمْ النَّذِيرُ فَذُوقُوا فَمَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ نَصِيرٍ ))[فاطر:37].{ آیا انقدر شمارا عمر نداده بودیم که پند گیرندگان پندگیرند ؟وشما را بیم دهندگان بیم دادند . پس بچشید ، که گنه کا ران را یا وری نیست.} پس اوقات عمر را غنیمت بشمارید  زیرا عمر ایام و ساعات است  که وقتی گذشت دیگر باز نمی گردد. وپیشنهاد می نمایم به جوانان عزیز خود که در ین ایام بیشتر مطالعات اسلامی بنمایید زیرا دین وسیله فوز وصلاح دنیا وآخرت بوده وسعادت مارا با خود دارد . وسخنان خود را با دوحدیث از رسول معظم اسلام ختم می نمایم.

عن أبي موسى الأشعري قال: قال رسول الله : ((إنما مثل الجليس الصالح والجليس السوء كحامل المسك ونافخ الكير؛ فحامل المسك إما أن يحذيك وإما أن تبتاع منه وإما أن تجد منه ريحًا طيبة، ونافخ الكير إما أن يحرق ثيابك وإما أن تجد منه ريحًا خبيثة))رواه شیخان  همنشین خوب مانند حامل مشک یا ب ه تو می بخشد یا به تو از آن خریداری می نمایی و یا اینکه از آن بوی خوش به تو می رسد.و همنشین بد ما نند کوره آهنگری است که یا لباس تو را می سوزاند ویا بوی بد آن به تو می رسد .ودر حدیث دیگر می فرمایند: ((عليكم من الأعمال ما تطيقون، فإن الله لا يمل حتى تملوا، وإن أحب الأعمال إلى الله ما دُووِم عليه وإن قلّ)) رواه البخاري. به اندازه طاقت وتوان خود اعمالی را انجام بدهید زیرا خدا ملول نمی شود تا اینکه شما ملول نگردیدو ودر نزد خدا عملی  دوست داشتنی است  که برآن همیشکی نموده ودوام بدهید  اگر چه اندک با شد.

نسأل الله عز وجل أن يهيئ لنا من أمرنا رشداً ، وأن يوفقنا لعمل الصالحات وأن يجعلنا من عباده المخلصين .